Ταρσισείμ Κι Αρχάγγελος Poem by Konstantinos Arvanitis

Τ.
"Αυτή η λέξη, η Ταγιέμπ, τι είναι, τέλος πάντων; "
Α.
"Αγγέλου είναι όνομα, μετείχε των αχράντων..."
Τ.
"Ποτέ δεν το ξανάκουσα, δεν μου ‘φτασε στ' αυτιά..."
Α,
"Πως θα μπορούσε; Σε κρατώ, μακριά απ' τη φωτιά…"

Τ.
"Μην ήταν άγγελος κι αυτή, από τους ξεπεσμένους; "
Α.
"Ε; Ναι... Απ' όσους Εωσφόρος έχει ξεγελασμένους…"
Τ.
"Κι αυτήν, πως τα κατάφερε, να τήνε δελεάσει; "
Α.
"Στον έρωτά του, έκανε, το νου της να τον χάσει..."

Τ.
"Κι εκείνος, την αγάπησε; Της είχε πεθυμιά; "
Α.
"Μόνο με τρόπο π' αγαπάν, τα μοναχά κορμιά…"
Τ.
"Κι έφταν' αυτό για να πιαστεί, στα δολερά δεσμά του; "
Α.
"Ποτέ δεν της φανέρωσε, το βέρο όνομά του..."

Υ.Γ.
Τ.: Ταρσισείμ. Αγγελικό πλάσμα της δεύτερης χορωδίας
Α.: Αρχάγγελος