Στο Λιμάνι...Μονάχη. Poem by THEODOROS MANTAS

Φεύγουν τα κύματα μακριά
και αφήνουν μόνη την αμμουδιά,
που δακρυσμένη τα κοιτά
να χάνονται σε πέλαγα γλαυκά.

Ποιος χαράζει τη διαδρομή,
ενός ταξιδιού... μόνο μ' αρχή;
Είναι η φωνή βαθιά μυστική,
που τους λέει ''τράβα για εκεί''.

Και αν δεις όμορφη κόρη
σε λιμάνι να στέκει σιωπηλή
και να γρικά της θάλασσας τη βοή,
αγάπη ζητά πίσω να 'ρθει.

Κι όσο και αν οι μέρες κυλούν
δίχως λευκά πανιά να φανούν,
το φιλί του ακόμη ποθεί,
στο θαύμα πιστεύει η ψυχή.