Όμορφη πόσο ειν' η μέρα, που βρέχει τόσο δυνατά,
και η καρδιά σου ευφραίνεται, που ρίχνει, που δε σταματά...
Μοιάζει σα θόρυβος λευκός, μεμιάς να απλώνεται παντού,
και να γεμίζει μια σιωπή, που έχει υφή ατλαζωτού…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem