Φεγγίτης... Poem by Konstantinos Arvanitis

Φεγγίτης...

Σκάρισμα, και τ' ολόγιομο φεγγάρι που ξυπνάει,
με μιαν οκνιά, κι ως την αυγή, πάνωθε θ' αγρυπνάει,
από της στέγης, τον στενό, κοιτάζει μας, φεγγίτη.
Τον χρόνο πως δεν έχουμε, ήρθε να μας θυμίσει,
μήτε για ύπνο, μήτε για των πράξεων την κρίση,
όταν θρασέβουν αίστησες, λέφτερες απ' τη σκήτη.

Thursday, January 30, 2020
Topic(s) of this poem: time
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Konstantinos Arvanitis

Konstantinos Arvanitis

Lamia, Greece
Close
Error Success