Ανελεύθεροι Poem by Mary Skarpathiotaki

Ώρα την ώρα κάποιοι αφήνουν
τα ματωμένα τους όνειρα
να επιπλέουν στα κύματα.
Τους χαιρετάει αχόρταγα
ένας θάνατος.
Παντού η ελπίδα παζαρεύεται
σε χέρια εμπόρων
πίσω απ΄ τα ερείπια
των σπιτιών
πλάϊ σε αγέλαστα πρόσωπα
παιδιών
Πάνω σε παραγεμισμένα
σωσίβια από χόρτα
το νερόυπερνικάει
την σημασία της ύπαρξης.
ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΙ! !
Αιμορραγούσες
οι ψυχές κινούν
για την Αχερουσία..
Μικρός ο ουρανός για να χωρέσει τούτο το άδικο!
Μεγάλη η θάλασσα και πώς να την διασχίσεις;
Άψυχα τα μέλη των αθώων,
μας ρωτούν:
"Ποιός ορίζει τούτη την κούφια μοίρα; "
επτασφράγιστα
τα χείλη των "ευσεβών"...
οι αδικημένοι ρωτούν:
"Ποιός τον άδη ωφελείται; "
Σήμανεν η Ώρα!
Σήμανε ο Καιρός.
"Και λοιπόν; "
αποκρίνονται
της γης οι ισχυροί.
Οι Λακεδαιμόνιοι
στο στερέωμα φυλαττούν
ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ.

Πολιτικοί
σημειώνουν τα θλιβερά νέα
σε ατζέντες
μεθεπόμενων εορτασμών...
Βρίθουν στις εξέδρες οι επίσημοιψάλλοντες
το "Αλληλούϊα"
ακολουθεί το "Εάλω η Πόλις"..
Η παρέλασις; Σπουδαία κι εφέτος!
Χαίρε,
ώ χαίρε (αν) ελεύθερη Ελλάς!
(Ανελεύθεροι) Μ.Σ.