Μεςτου Αιγαίου Τα Νερά Poem by Mary Skarpathiotaki

Μες του Αιγαίου

Μες του Αιγαίου
το αλμυρό νερό
βαρκούλα η Αγάπη
ταξιδεύει

Να Την χαρώ!

Γαλάζιος τόπος
η Χώρα που πατώ
κύμα π' αφρίζει
σε νερό
Αχ να χαρώ!

Πρόβαλε
ο Αποσπερίτης
στου ουράνιου θόλου
τον βυθό

Άστατο αγέρι
απαλόφύσα καρτέρει
σε σκιούδα ξαποσταίνεις
τον θάνατο Μικραίνεις

Κάτω στην ποταμιά
τα αηδόνια τραγουδούνε
Ζωηρά

Παίζουν
του έρωτα
κρυφτό

Να σε χαρώ!

Μαΐστρος βγαίνει
τραγουδιστής
της ερημιάς το θρόϊσμα
Σαν πειρατής

Θαλασσινός
και δροσερός!

Πατρίδα μου ιερή
και ευλογημένη
του παραδείσου τόπος
Και του Θεού ο λόγος!

Θαλασσοπούλι πέταξε
στα αψηλά
τουφάρουέγνεψε
σιωπηλά

Γλαρόνιτης στεριάς
κι αγιάζι της νυχτιάς
πες μας, που πας;
Φτερά εσύ φοράς!

Πετά μακριά
σε βράχο ανέβα
συννεφάκι γίνε κι έλα
σημάδι δροσιάς

Έχε τις βάρκες
συντροφιά
ανήμερα γιορτή
Της Παναγιάς..


Κινάει να βρει
φιλόξενη πομπή
- χαράς γιορτή -
νερό μην πιει

(Γλυφό της λησμονιάς)

Βρίσκει ένα χέρι
σφιχτά να το κρατεί
του το 'χε δώσει
κόρη ξανθή

Αχ, να χαρώ!

Την πίκρα διώχνε
πριν λησμονηθείς
του Αιγαίου ρήγισσα,
αθέατης.. μορφής! ..



Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
verse, song