Απόψε
η σελήνη
θα δείχνει μόνο
εκείνην
και το φεγγάρι
απόψε
δική του
έχει χάρη
είν' μιας αγάπης
η ξωθιά
του ποιητή
τρελή Ροδιά
Έλα κοντά συ
όνειρο
και της αγάπης
θαύμα,
του ουρανού
θυμίαμα
και της ουσίας
τάμα
Βάλε στα βήματα
φτερά'
των άστρων
συνονθύλευμα
Απόψε άσε
Εκείνη
να δείχνει
γη, σελήνη
του νόστου
οδυσσέα
παλιέ,
πόθε κρυφέ
συ
σπαραγμέ
με άλλη μορφή
άλλη θωριά
σε βλέπω εγώ
στην
φαντασιά'
χρυσό έχεις
βλέμμα σαν
φωτιά
ανάφτουν
τα ουράνια
σβήνουν
σκιές
ματόκλαδα
ζωγραφιστά
Χείλη με
λόγια πλάνα
δες πως
μοιάζουν
Δύο άστρα μοναχά,
τρέμουν και
χρώμα
αλλάζουν
των στεναγμών θεών
οι δίνες
θνητών ανθρώπων
ρίμες
Ευτέρπη
Πολύμνια
Καλλιόπη
στου Φοίβου
την αγκάλη
δώρα μοιράζουν
θεϊκά
κι
αυτό το βράδυ
Εδώ να μείνουν
στα αφανέρωτα
πάθος
φωτιά
και
εσύ ένας Αρχάγγελος
του έρωτα
Της προσμονής
ιάματα
Του σ' αγαπώ
τα γράμματα
της σιωπής η ανέμη
σε σώμα
τυλιγμένη
Αχ η καρδιά
νέα φωτιά
νέα φτερά γεννάει
αλλάζει σχήμα
και θωριά
δες
πως απόψε
ο ουρανός
την θάλασσα φιλάει..
Πρώτη επεξεργασία
Τάκης Φάβιος
Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem