ଆଜିବି ସାଇତା ସେଇଦିନୁ ତୁମ
ସଜଳ ଆଖିର କଜଳ ଚିଠି
ଦେଇଥିଲ ଯାହା ପ୍ରଥମ ଦେଖାରେ
ଟିକେ ହସ ଟିକେ ଲାଜରେ ଭେଟି,
ଯେଉଁ ଚିଠି ତୁମେ କେବେବି ଲେଖିନ
ନିତି ପଢେ ତାକୁ ରାତିରେ ଉଠି
ଫୁଙ୍କି ବଇଠି ର ବାସର ଦୀପଟା
ନିତିରଚୁଥାଏ ଶୂନ୍ୟ ଚଉଠି,
କୋରା କାଗଜର ପିଠିରେ ଥୋଇ ମୁଁ
ତୁମ ପାଇଁ କିଛି କବିତା ଭେଟି
ଜହ୍ନ ବୁଡ଼ିଗଲେ ଛାତିକୁ ପିଟି ମୁଁ
ଖୋଜି ହେଉଥାଏ ତୁମେ କେଉଁଠି? ।। 21.2.2019
ତପନ ଦୀକ୍ଷିତ(ବେଳା ଭୂମି)
ନାଶିକେଶ୍ୱର, କାକଟପୁର, ପୁରୀ
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem