Άμυνες Poem by Mary Skarpathiotaki

Μικρή, κρατούσα φαίνεται και κάποια ομπρέλλα
για το απρόβλεπτο!
Τώρα, δεν προγραμματίζω τίποτε
μου αρέσει να βρέχομαι αν βρέξει.
Θα στεγνώσω δεν εκπλήσσομαι πια.
Μόνο να,
στο πίσω γνωστό και ηλίθιο τμήμα
του εγκεφάλου πιστεύω ακόμη στα θαύματα
Ότι τάχα ίσως έπειτα
από την βροχή θα μάσω χρώμα και γνώση
από τηνεμφάνιση του ουράνιου τόξου!
Δεν απελπίζομαι όμως ποτέ,
κάπου θαμε πετύχει
Κάπουκι εγώ θα το τσακώσω!

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη