Λευτεριά Poem by Konstantinos Arvanitis

Δεν τους ταιριάζ' η λευτεριά αυτών που ψάχνουν γύρω,
να βρουν συμπόνια κι έλεος, στων ισχυρών τον λήρο.
Είναι για τους απόκοτους, που ξέρουν να ματώνουν,
όταν στα στήθια τους βαθιά, οι γογγυσμοί μεστώνουν.

Δεν τους ταιριάζ' η λευτεριά αυτών που θεν' να ζήσουν,
μια κάποια ήσυχη ζωή, και όμοιους να γεννήσουν…
Είναι για όσους θαρρετοί, πέφτουν απ' τα δρεπάνια,
γιατί αηδιάσαν τις κοπές, και ζήλεψαν τ' αρσλάνια.

Δεν τους ταιριάζ' η λευτεριά, αυτών που συμφωνίες,
κάνουν γιομάτες πλάνεμα κι άθλιες παραφωνίες.
Είναι για δαύτους που φυλούν αθάνατα κειμήλια,
και που βαστούν ακοίμητα του Γένους τα καντήλια.

Δεν τους ταιριάζ' η λευτεριά, αυτών που τη γιορτάζουν
το χρόνο κάνα-δυο φορές, τα μάτια να σταχτιάζουν…
Είναι για μας τους ταπεινούς, που όταν λεμ' Ελλάδα
τα μάτια μας γιομίζουνε δάκρυα και τρυφεράδα…