- VIIΙ-
Εσύ τ'ανομόλογητα τα πάθια
στα φύλλα της καρδιάς τα άρια
Δρυάδων, Πήγασων, μαινάδων χνάρια.
Η ωραιότης στης ψυχής τα βάθια!
Ιδεατά αγνά θεών σημάδια,
δι'ευχών των αγίων θνητών'στιγμές
που ορίζουν τον βίο, τα τώρα τα χτες'
μουσική της ζωής, άστρα και βράδια!
Εναρμονίζετ' ο Θεός, με Σένα
Κάθε νέα μέρα διώχνω τους γκρεμούς
άλικο φως μου, ουράνιο γέρμα.
Φτάνω κι ομπρός στους παλαιούς θεούς
Μ'ωδές σπονδές άριες προσφέρω
τα δώρα τα Αθάνατα να Σου φέρω! ..
®Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem