Georgios Venetopoulos

Gold Star - 6,589 Points (Athens, Greece)

- Το Ρόδο - Poem by Georgios Venetopoulos

Το ρόδο στον καθρέφτη μου, αγκαθερή πορφύρα,
το χρώμα στάζει ρυθμικά, τους όρκους που δοθήκαν,
μοναχική σε διάσταση, πελάγου σημαντήρα,
με τις σταγόνες της βροχής, για πάντ' αγαπηθήκαν.

Περαστικοί οι άνεμοι από μακρυά φυσάνε,
πετούν με τα φαντάσματα σε δάση και λειμώνες,
στεφανωτά με χαιρετούν κι αθώρητα τραβάνε
για του Απρίλη τ' άβατα, ακάνθων αλγηδόνες.

Και αναγγέλλουν άταχτα αυτά που νύχτες φκιάσαν
με άμετρη την προσλαλιά από το περασμένα
για στίχους μόν' ανείπωτους, μάτια που δεν γελάσαν,
και του βοριά αναθήματα, πούν' της ψυχής ταγμένα.

Το πορφυρό του μήνυμα, σε νοητές διαστάσεις,
του σμήνους παίρνει τη μορφή, πτηνών που ταξιδεύουν,
γιατί όσων πέταξαν και πάν στα πέρατα της πλάσης,
τα σχέδια των δεκαοχτώ, για πάντα αληθεύουν.

Μοναχικό το φέγγος του, στο βάθος του καθρέφτη,
αργά περνά από τ' άνθηρα της νύχτας κι αλαργαίνει
σταγόνες ρέουν της βροχής, του σκοταδιού της ξέφτι,
στον αργαλειό τό μούχρωμα, η τρίτη μοίρα υφαίνει.

Topic(s) of this poem: verse


Poet's Notes about The Poem

© 2015-04-10, G. Venetopoulos, All Rights Reserved
(Iambic decapentasyllabic verse)

Comments about - Το Ρόδο by Georgios Venetopoulos

  • Valia Maistrou (1/3/2016 11:51:00 AM)


    ...άλλο ένα υπέροχο ποίημα, μοναδικά πικρόγλυκο, συνετό μα και τολμηρό, με τα αγκάθια του έρωτα κολλημένα στα αγκάθια του άλικου τριαντάφυλλου με το μεθυστικό άρωμα και της βροχής της στάλες... τόσες εικόνες, τόσες σκέψεις για το χθες, το σήμερα, πιθανόν και το αύριο, μα η Άτροπος η τρίτη μοίρα του αύριο όπου θελήσει κόβει το νήμα της ζωής των πάντων, ακόμα και του Έρωτα... (Report) Reply

    1 person liked.
    0 person did not like.
Read all 1 comments »



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags


Poem Submitted: Monday, August 31, 2015

Poem Edited: Thursday, September 17, 2015


[Report Error]