Όσα, το δόλιο μου μυαλό, με της ελπίδας πένα,
μες στο καδέρνο της καρδιάς, γράφει, θα παν' χαμένα…
Η μοίρα σαν παιδόπουλο, άταχτο θα τα σβήσει,
κι αχνόγελο σκερτσόζικο, στα χείλη της θ' ανθίσει…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem