Ο ήσκιος, που ‘χει χούι του να λαγωνέβει μέρα,
κι ως το μουντό το σούρουπο, να σπέρνει τη φοβέρα,
με κακοσήμαδα φτερά, μύτη όλο ταμάχι,
της μοίρας είν' ο τάταρης, που τρέμει το βατράχι.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem