Μ' έμαθες, μες στη μοναξιά, τραγούδια να σφυρίζω,
και παραμύθια με γητειές, τις νύχτες να ψελλίζω.
Κανείς, ποτές, δεν ήξερε, ποιός ήμουν μέχρι τώρα,
μα, πια κατέχουν, η καρδιά, ποιά κρύβει, μέσα, δώρα...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem