Δώδεκα πήχες πέτσωμα, κι ένα πλεμάτι φλέβες,
που πήρες απ' τη μοίρα σου, πρέπει να τα προσέχεις,
μα πιο πολύ να νοιάζεσαι, για σπίθα που κατέχεις...
Κι αυτό δικό της κέρασμα, που δεν σηκώνει χλεύες...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem