Την μοίρα μου, που 'ναι ζαβή, σαν βλέπω και σιμώνει,
μια λιανοθέρμη με περνά, το στόμα μου στεγνώνει...
Τη λάσπη, που 'μαι, πλαστουργός, θ' αρχίσει να ζυμώνει,
κι η τύχη είν' το πόδι του, που τον τροχό τσιτώνει...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem