Χωρίς ειδή σου δόθηκε, η μοίρα που σε σέρνει,
κιαπέ τ' αγκύλια που πατάς, δεν ξέρεις ποιός τα σπέρνει.
Μάθε να πλάθεις, και μπορεί, έτσι, θωριά, να δώσεις,
στον ήσκιο, και στη ρούγα σου, κεντιές να τις γλιτώσεις...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem