Τη μοίρα καταριόμαστε, συχνά, γιατί σκοτάδι,
θαρρούμε πως μας φίλεψε, που τελειωμό δεν έχει,
μα το σκαμπάζουμε, καλά, τον ήλιο ποιος κατέχει,
και ποιος για πέπλα ροδαυγής, ορίζει το υφάδι…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem