Είναι φορές, που, κατιτίς, ανοίγει τα φτερά μου,
κάτι, που παίρνει μου, μακριά, τη μούχλα και τον πόνο,
κάτι, που το βαγιόνι μου, χαρά, γιομίζει, μόνο...
Είναι φορές, που, μοίρα μου, πας και με τα νερά μου...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem