Σαν τα μπουμπούκια, τα κρατά, τα μυστικά, η μοίρα,
μακριά απ' της αυγής το φως, κι απ' την πνοή τ' αγέρα,
κι αφήνει τα ν' ανοίξουνε, σ' ασβολερή γαλέρα,
για ναφτολόι, σαν ζητά, γαμπιέρηδες με πείρα.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem