Aanwezigheid Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Aanwezigheid

Ze liep voorbij,
geen woord, geen gebaar,
maar iets bleef hangen in de lucht.

Haar ogen droegen verhalen,
stil, onuitgesproken,
maar luider dan geluid.

Een schaduw van geur,
een vleugje beweging,
alsof de ruimte haar niet wilde laten gaan.

En ik,
gevangen in een moment,
geraakt zonder aanraking.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success