Ze liep voorbij,
geen woord, geen gebaar,
maar iets bleef hangen in de lucht.
Haar ogen droegen verhalen,
stil, onuitgesproken,
maar luider dan geluid.
Een schaduw van geur,
een vleugje beweging,
alsof de ruimte haar niet wilde laten gaan.
En ik,
gevangen in een moment,
geraakt zonder aanraking.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem