Er ligt stilte tussen ons,
zwaarder dan woorden kunnen dragen.
Geen geschreeuw, geen fluister,
alleen de echo van wat ooit was.
Vertrouwen, broos en kostbaar,
gebroken in handen die het zouden beschermen.
Geen plek meer voor misschien,
geen ruimte voor als.
Ik zoek je niet meer in herinneringen,
ze zijn te zwaar om licht te laten lijken.
Wat bleef, is leegte,
maar zelfs leegte heeft een grens.
Dit is geen wrok, geen woede,
alleen het besef
dat liefde niet kan groeien
op de grond waar waarheid verdwijnt.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem