Als de dagen pijn beginnen te doen,
en de ochtend voelt als een last,
wanneer het licht door de ramen valt
maar de warmte nergens landt.
Als elke stap zwaarder weegt,
en stilte geen rust meer brengt,
wanneer de uren slechts schaduwen zijn
die zich achter je aanslepen.
Dan wordt ademhalen een keuze,
en vooruitkijken een gevecht.
Maar zelfs de langste nacht
heeft een einde, ergens, ooit.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem