Als de liefde bedriegt,
valt de stilte zwaarder dan woorden.
De geur van vertrouwen verdwijnt,
als mist bij de eerste zonnestraal.
Ogen die eens schuilden in tederheid,
verhullen nu geheimen,
een schaduw die zich uitstrekt
over het veld van wat ooit was.
Wat is de belofte waard,
als het gewicht van de waarheid
verdrinkt in halve waarheden?
Wat blijft er achter,
wanneer het hart zichzelf verraadt?
Niet de storm breekt,
maar het fluisteren van de wind,
dat zegt: hier was een leegte.
En in die leegte,
een echo van wat liefde had kunnen zijn.
Zwichten,
een buigen zonder woorden,
kracht in stilte verloren,
het onzichtbare gevecht.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem