Als Het Verlangen Niet Langer Verlangd Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Als Het Verlangen Niet Langer Verlangd

Een blik,
leeg, waar eens vuur woonde.
Handen,
rustend, zonder zoeken.

De lucht,
stil, geen dromen meer om te dragen.
De nacht,
een deken zonder gewicht.

Wat blijft,
is geen gemis,
maar een ruimte
die zichzelf vult met niets.

Als het verlangen
niet langer verlangd,
wordt de stilte de enige adem.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success