Als je bij mijn graf staat
huil dan niet
want ik ben er niet
Ik ben namelijk nergens en overal
ik verblijf in de regen die valt
en in de sneeuw die naar beneden dwarrelt
in de warmte van de zonnestralen
en in het licht van de maneschijn
in een diamant die fonkelt
en in het goud dat blinkt
Maar vooral leef ik voort
in herinneringen uit het verleden
van toen het leven nog leefde
en jij en ik samen een waren
Daarom huil niet
als je bij mijn graf staat
maar bewaar je tranen om te lachen
over die bijzondere en mooie monenten
die wij ooit samen hebben mogen delen
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem