In ateliers zonder licht
hebben we vogels gemaakt
die niet zingen
vliegers die blaken
maar niet kunnen vliegen
met de snelheid
waarmee licht valt
in de keel
van het teer werkende vuur
Ik dacht een noodpakket
ontdekt te hebben
begraven
in het hart van de maan
plat en veerkrachtig als een schildpad
een pantserdoos
opgehangen
in de mond der duisternis
precieze vreemde tekens
gekerfd in het rugschild
zoet vlees eronder
De vorm
van mijn eigen naam
herkende ik niet
Onze sprei
is een nachtbloem
afhangend
tot op de vloer
daar
zie je jouw ambacht
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem