Anders Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Je loopt niet waar de paden zeggen te gaan,
je kijkt niet waar men zegt te zien.
De wind fluistert anders in jouw oren,
woorden zonder vorm, zonder kant.

Je stem schuurt soms langs onbegrip,
alsof taal een andere kleur krijgt
wanneer jij spreekt,
maar stilte vertelt je het meeste.

Jij zoekt niet de lijnen die men trekt,
je tekent ze zelf,
met gebaren, met denken,
met een blik die verder reikt.

En dat is genoeg.