Arche... Poem by Madrason .

Vraag me niet naar mijn kleur
maar olfactoreer wat meer
bloed, zweet en tranen
wanen, scheetjes, boeren
dat ben ik en voelen
dat mag alleen dan zonder
zonder vrees mag dat
raken aan mijn dieptehuid
raken en van binnenuit
ik loop uit de pas
buiten elke poort
waar het niet spoort
waar er niets gloort
volg ik hernieuwd het leven
het dwarrelend blad
al is dat maar voor even
opnieuw geboren
het spoor niet verloren
toe blijf me bekoren
buigend tarwe
nederige halmen,
in de noeste wind
hervindt zich mijn kind
in dit grote lijf
heel diep vademend
…...herademend! M