Druppels vullen de rivier,
stenen slijten onder zachte stappen.
De ochtend komt zonder haast,
streelt de de wereld met licht.
Woorden groeien in stilte,
gedachten vinden hun vorm.
Elke ademhaling een bouwsteen,
elke dag een nieuwe kans.
Handen reiken, nog onzeker,
ogen zoeken de horizon.
Beetje bij beetje beweegt alles,
zonder dat we het altijd zien.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem