De dagen schuiven
langzaam verder,
zonder haast, zonder sporen.
Wat was, vervaagt in zachte schaduwen,
woorden loosen op in de tijd.
Handen laten los zonder te breken,
ogen kijken zonder te zoeken.
Beetje bij beetje verdwijnt het gewicht,
tot alleen de wind nog weet.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem