Bij het kruispunt van verlangen
stond je klaar, onverwacht,
een windvlaag in de stilte,
een echo van iets bekends.
Geen woorden nodig,
geen richting bepaald,
alleen de blik van herkenning
tussen twee dolende zielen.
De stad bewoog om ons heen,
verhalen vervlochten in het ruisen,
maar even stond alles stil-
een moment zonder tijd.
Toen liep je verder,
ik ook,
maar ergens bleef iets achter,
of misschien nam ik iets mee.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem