Bij Het Zien Van De Maan Denk Ik Aan Jou Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

De nacht strekt zich uit, stil en eindeloos,
de maan hangt hoog, zacht en helder,
haar licht raakt de aarde, zoals
gedachten jou raken-
onverwacht, maar altijd aanwezig.

Ik stel me voor dat jij ook kijkt,
dat hetzelfde zilveren licht jouw gezicht kust,
dat afstand slechts een illusie is,
want in dit moment zijn we dichtbij.

De maan verandert, groeit en verdwijnt,
zoals dagen, zoals mensen, zoals tijd,
maar altijd keert ze terug,
net als jij in mijn gedachten.