Blijdschap Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Blijdschap komt zacht aanwaaien,
als de eerste zonnestralen op je huid.
Het groeit in een onverwachte lach,
een blik die je begrijpt zonder woorden.

Het is de geur van verse regen,
het ritselen van bladeren in de wind,
een kind dat naar je zwaait zonder reden,
de warmte van een hand in de jouwe.

Soms is het stil,
een moment van rust in een drukke dag,
soms barst het los,
in dans, in muziek, in onbeheerst lachen.

Blijdschap is licht dat je draagt,
een gloed die van binnen brandt,
onzichtbaar, maar voelbaar,
zomaar, zonder reden, gewoon omdat je leeft.