Ek skryf vir jou,
sonder rym, sonder reëls,
net gedagtes wat uit my vloei
soos water oor klippe in 'n stil rivier.
Jou naam is 'n sagte geluid in my gedagtes,
soos die wind wat deur hoë gras beweeg,
iets wat bly, al verander alles.
Ek wonder of jy weet
hoeveel jy in my woorde leef,
hoe joy stilte my vul
met dinge wat ek nooit sê nie.
Hierdie brief het geen einde nie,
net 'n pad wat verder kronkel,
soos die ruimte tussen ons,
altyd sigbaar, nooit regtig ver nie.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem