Wellicht de hoop die zo broodnodig was
met maatjes voortschrijdend en pas voor pas
want kleine geesten verrichten grote schade
ze zetten aan tot lethargie en wegkijken
ze glijden onkritisch in zelfverrijken
gezapig achter het raam met camera aan
leven ze van waan tot traan
en zetten aan tot het grote verraden
ze komen nooit tot eigen grootse daden
en duwen anderen af van rechte paden
en buren gluren en turen
met oren aan de muren
want ze hebben buurschapszin
gelukkig zijn er ook met bordjes liefde
i.p.v. die met bordjes liefdeloos
gelukkig zijn er ook die werkeloos
hun steentjes bijdragen al aan hun staat
van armoe tot hier aan de Dapperstraat
de kleine geest is bang voor leven
dat het mag groeien door zelf ook te geven! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem