कवि: चैतन्य विनायक कन्हेरीकर. बेभान झाला वारा भिडे आभाळाला मातीl
ढग दाटून हे काळे ओले पाऊसाचे मोती, आले पाऊसाचे मोती llध्रुll. रान वाटेवरी कोठे कोवळी पालवीl.
हिरवाईत लपे कोकीळही गाई l. सरीवर सरी येता भिजे चिंब पाठ ओली ll१ll. ओल्या पावसात कोवळे उन मिसळावे l. डोंगर आभाळी इंद्रधनु झळकावेl. ढग दाटून येता झाली दिवसाही राती ll२ll. ओल्या थेंबात भिजल्या उमलल्या जाईजुई l पिसरा फुलवून मोर नाचे थुईथुई l.
डोंगर माथी गवत तुरे डोलती ll३ll. ओल्या पंखात पाखरे उबेत झोपली लपलीl. वाऱ्यावर डोले फांदी फांदी घरटी झुललीl उधाण ओढे नाले अमृताते पाझरतीl कवि: चैतन्य विनायक कन्हेरीकर.दि.१जून२५
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem