जागल्या आठवणीं Poem by Chaitanya Kanherikar

कवी: चैतन्य विनायक कन्हेरीकर. सरला वर्षा ऋतू न सरती ओल्या आठवणी l शरद हेमंत सरता, वसंती वाट पाहे कोणी l llध्रुll. मावळ तिला हेमंत, उदिता ऋतू शिशिरी l. फुल तुर्यावर दव बिंदू तून ऊठे थंड शीर शिरी l आल्या जागून हिरव्या आल्या आठवणी ll१ll. कुठे बांग धुक्यात लोपली रान वाटेवरी l. कसेना जागे कुकुट पहाटे, दाट धुके पंखावरी l. पंख फडफडता उडाले शिंतोड्याचे पाणीll२ll. झाली पहाट कुठे गोठला दिनराज दिनमणी l. पांढऱ्या धुक्याची दुलही पांघरून झोपली डोंगर फणी l. सुगंध ओल्या मातीचा घेऊन आल्या आठवणी ll३ll. मध्यान दुपारी तिन्ही सांजा उलटून चंद्र लपला ओढणीत काळया l. सांज पाखरे न उडली न उमलता निजल्या सांज कळ्या l. स्वप्नात आळवीत मकरंदाची गाणी ll ४ll कवी: चैतन्य विनायक कन्हेरीकर. दिनांक: २९ जाने२००८