De Dame Poem by Madrason .

Daar kwam een dame aan
zo spontaan naast me staan
en of ze mocht vragen, wat…
ze droeg een hele mooie
gele lange jas
had fonkelpaarse lippen
daar liet ze onbedwingbaar
dan haar nieuwsgierigheid
stilaan zo aan ontglippen
wel meer dan tachtig jaar...
was zij en nog zo recht van leden
ze had dus grond en reden
om zo met haar open lach
zo op me toe te treden
- verbinden mag en openbaar -
zo voor de dag te komen ….
is zulks niet wonderbaar. M