De Dans Terug Poem by Madrason .

Terwijl je ouder wordt zeul je de schatten met je mee
die vers nog uit het diep verleden spreken
maar de zwaarder wordende schreden
die komen heden ten dage op je toe
alsof je nog die puber die snel groeien wil, niet moe,
want jouw lichaam dat is allengs niet meer zelf de baas
dat is hoe dichter bij de dood steeds vaker toch het Sentiment
-het draagt alleen uit ‘schaamte' nog zo vaak zo stoer jouw naam-
alsof het roept vergetelheid, om die je te vaak vergeten bent,
men kruipt vaak traagjes uit dat huis dat men nooit werk'lijk heeft gekend! M