De Format Waarin We Luisteren Poem by Madrason .

De format waarin we luisteren. Hoezo format, we vullen met onze emotie en persoon en verleden en verlangens de woorden, onbedoeld zijn die woorden dan niet meer het aborigine woord. Een mens kan feitelijk niet eens echt 15 minuten lang gefocust zijn, een hacker misschien of een Einstein wel!

Meestal bedoelen we het goed met elkaar, maar dat is niet genoeg om de kracht van het woord te onderbouwen en te blijven waarderen. De angst om iets verkeerd te zeggen hangt als een donkere wolk boven een halfopen deur!
Ik wil beter leren van te voren respijt te vragen om bij emoties even mijn verhaal over te dragen, er uit te gooien met al de lacunes en onklaarheden er dus in, want natuurlijk ben ik faalbaar maar door de ruimte die ik vraag en dan vaak ook krijg, ben ik juist dapper om fouten te durven maken of onvolkomen duidelijk over te komen vind ik dan eventjes niet zo erg meer.! Dus de empathie moet sterk geduld oefenen om tot haar recht te kunnen komen! Het is iets prachtigs, wederzijds! !

Zo kan het gesprek korter zijn, de vragen/antwoorden vanuit het empathische geduld zijn vaak ook scherper en sorteren voor beiden, zender en ontvanger of vriend en vriendin, et cetera veel meer effect. M