In Europa gaan geen vliegers meer
maar knielen de bedriegers meer
en drukken op het oude zeer
en kijkt men op de mensheid neer
neokoloniaal is ginds de kale taal
der barmhartigheid
polarisatie tijd
Europa werd een kille meid
de warmte kwijt
het grote zelfbedrog genaamd
befaamd om haar beschaving
zogenaamde rechtvaardigheid
Kagge bidt om mededogen
kijkt hongerig met grote ogen
de Bosjesman staat hoger dan de Bosschenaar
de Nederlander was geen echte medestander
de gifpijl aangespannen aan de bogen
komt er muziek of komt er strijd
ziet men allen alleen maar hordes mannen
gelukzoekend naar vrouwen en werk
hoe herkenbaar de dwalende ziel is
voor ons in kruiken en kannen
hoe sterk is ons eenheidsverlangen
wegkijkend en nog blijven we dan hangen
in drogredenen en angst en nevenvangst
tot we zelf in het grote gemis
zullen stranden……. allen tezaam
maar Met lege handen. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem