Je vermoordt oude cellen en je blijft langer leven
je drukt op de puist die te hard was gesteven
als worm geboren, wormen spuitend om je oren
waar is de rust en waardigheid, de aardigheid
kijk nooit in de mond, ben de dankbaarheid gegeven
wat met de jaren rijpt, begrijpt, gaat nooit verloren
en je vraagt jezelf af...was ik maar nooit geboren! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem