Doodnormaal Poem by Madrason .

Doodnormaal

Je staat op en doet je ding
springt in de dag met
een traan of een lach of beide
met iemand of niemand aan je zijde
je werkt, eet drinkt en gaat naar bed
totdat de koffie weer eens is gezet
en met gezonde tegenzin
duik je dan de herhaling in
-ach zie het niet als straf-
waarvoor doe ik het allemaal
vraag je je dan toch wel eens af
en dan plots blijkt de gekte
doodnormaal te liggen
in het blanke graf. M

Monday, January 27, 2020
Topic(s) of this poem: philosophical
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success