Door afstand gescheiden
voel ik de liefde tussen ons
als een kaars doven
Is het, alsof door jou afwezigheid
de tijd stilstaat
en de dagen als jaren aanvoelen
Waardoor het dagelijks gebeuren
zonder enige gevoel van aanwezigheid
als een mummie voortleeft
Is het, alsof door jou afwezigheid
het bestaan
zich als in een nachtmerrie voortsleept
Want zonder jou is het fundament
niet sterk genoeg
om een huis op te bouwen
Een huis,
waarin het gelukkig zijn
kan wonen en leven
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem