Door Jou Te Beminnen Ben Ik Mezelf Kwijtgeraakt Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Door jou te beminnen
ben ik als een rivier
die haar oevers niet meer kent.

Ik heb mezelf uitgegoten,
een stroom van verlangen,
tot ik niets meer was
dan de echo van jou adem.

Mijn naam vervaagde,
verloren in de letters
die ik voor jou schreef.

Ik kijk in de spiegel
en zie geen gezicht,
slechts schaduwen van wie ik was,
gekleurd door jouw licht.

En toch,
zelfs in mijn verdwalen,
is er iets dat fluistert:
liefhebben is ook verliezen.