Droefheid Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Droefheid
Het licht valt zacht,
maar de wereld blijft zwaar.
In stilte drijven gedachten,
als wolken in een grijze lucht.
Er is geen antwoord,
alleen de leegte die spreekt.
Een hand, uitgestrekt naar niets,
verwelkt in de kou.
Alles blijft bewegen,
maar niets raakt aan.
De tijd, een onzichtbare stroom,
neemt mee wat ik niet vasthouden kan.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 1:49:04 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
