Dronken Dichter Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Zijn glas is half leeg,
of misschien half vol,
maar de woorden vloeien over de rand.

Hij zwalkt tussen zinnen,
struikelt over metaforen,
schenkt nog een gedachte in
voordat de nacht hem inslikt.

De maan knipoogt,
het papier luistert geduldig,
inkt als gemorste wijn op vergeelde dromen.

Morgen zal hij zwijgen,
maar vannacht spreekt hij in stormen,
laat hij de wereld wankelen
op het ritme van zijn roes.