Ik vraag:
Wie ben je geworden?
Mijn stem aarzelt,
zoukt tussen oude woorden,
tussen scherven van gisteren
en de hoop van morgen.
Ik antwoord:
Ik weet het niet zeker.
Soms ben ik het kind dat rende,
soms de schaduw die bleef staan.
Ik vraag:
Waar ga je naartoe?
Mijn adem stokt,
de weg is nog mist,
maar mijn voeten kennen het gevoel van vooruit.
Ik antwoord:
Misschien maakt het niet uit.
Misschien is bewegen al genoeg.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem