Een Conversatie Met Mezelf Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Een Conversatie Met Mezelf

Ik vraag:
Wie ben je geworden?

Mijn stem aarzelt,
zoukt tussen oude woorden,
tussen scherven van gisteren
en de hoop van morgen.

Ik antwoord:
Ik weet het niet zeker.
Soms ben ik het kind dat rende,
soms de schaduw die bleef staan.

Ik vraag:
Waar ga je naartoe?

Mijn adem stokt,
de weg is nog mist,
maar mijn voeten kennen het gevoel van vooruit.

Ik antwoord:
Misschien maakt het niet uit.
Misschien is bewegen al genoeg.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success